Σάββατο 30 Ιουλίου 2011

3...

Το πριν και το μετά μου
αρχίζουν να μαλώνουν μπροστά μου
το πριν μου σκοτεινό και αραχνιασμένο
το μετά καθωσπρέπει βολεμένο
και το παρόν στο κέντρο
με κοιτάει και γελάει
φωνάζει "δεν με ζεις
και η κάθε στιγμή μετράει
θα έχω γίνει πριν
όταν εκείνη χαθεί
μέσα στις αναμνήσεις θα ψάχνεις να με βρεις
και όταν το μέλλον γίνει παρόν
αυτό που είσαι τώρα θα'ναι ήδη παρελθόν
το ανώριμο παιδάκι θα σου λέει κοίτα πίσω
και εσύ θα του φωνάζεις" δεν μπορώ να σε αντικρύσω"
θα ξέρεις μέσα σου γιατί συμβαίνει αυτό
και μάταια θα ψάχνεις τον παλιό σου εαυτό
και τότε το μέλλον θα σου κλείνει το μάτι
θα σου φτιάχνει ένα στόχο για αυταπάτη
ξέρεις απλά να σε κρατάει κάτι
να σε κάνει να γυρίζεις στον πόνο την πλάτη"

Και σένα ονειρό μου
μόνο εσένα έχω
για να ελπίζω τις νύχτες και να αντέχω
το Γολγοθά μου για να ανέβω
τη μοναξιά μου και την πίκρα να παλεύω
και αν δεν αντέξω στο λέω αλήθεια
να είσαι εσύ να μου καρφώσεις το μαχαίρι μέσ'τα στήθια
και ας ξαχάσω ποια ήμουν
και ας γίνω κάτι άλλο
θα σε έχω να με τραβάς από τον πάτο
και τα μεθυσμένα τα βράδια
έχω εσένα παρέα μου στα σκοτάδια
και ας ξεχνάω τις ρίμες μου
και ας θυμάμαι τις λύπες μου
έχω εσένα στις νύχτες μου
όταν ψάχνω να με βρω
να ξέρεις εσένα αγαπάω πιο πολύ
και ας σε ξεχνάω κάθε πρωί
μα όχι και εκείνη την αγαπώ
και θα'θελα να είναι όλα τέλεια
μα δεν μπορώ
πάντα μου χαλάνε τα σχέδια
και οι τύψεις με βοηθάνε πάλι ξανά να σηκωθώ

Και συνεχίζω την παράνοια
μέρος τρίτο
το μυαλό μου σε διαύγεια
βαρέθηκα να πίνω
και το ξέρω νόημα δεν βγάζεις ως εδώ
μα είχα να γράψω τόσο καιρό
γι'αυτό σου γράφω τη ζωή μου σε τρία μέρη
παρόν παρελθόν και ότι το μέρον φέρει
ξέρω να φτιάχνω να διαλύω καταστάσεις
το όνειρο μου στο χαρτί σε δυο διαστάσεις
και η τρίτη λείπει
γιατί δεν μπορώ να την εκφράσω
αντί γι'αυτήν υπάρχει η μνήμη
εχθρός μου μα όλα θα τα ξεπεράσω
και αν δεν φτάσω
εκεί που θέλω πάλι
θα έχω να γράψω
για του μυαλού μου τη ζάλη
όπως κάνω τόσα χρόνια
πάλι δαίμονες και τελώνια
δάκρυα δεν έχω πια
και η φωνή μου έχει σπάσει
μα τι με νοιάζουν όλα αυτά?
μπόρα είναι θα περάσει
έχω μάθει να προχωράω
να κοιτάω πάντα μπροστά και να ξεχνάω
μου'πε κάποιος τώρα πια
έχω πέτρα για καρδιά
και δεν νιώθω όπως πρώτα
έσβησε μέσα μου η φωτιά
και βουλιάζω στο σκοτάδι
μάθε το λοιπόν καλά
τον εαυτό μου έχω χάσει
και αν σου φαίνονται κουλά
όλα αυτά που έχεις διαβάσει
κάποτε ίσως γίνω όπως παλιά
και η ψυχή μου ίσως πετάξει...

5 σχόλια:

  1. τώρα θέλουμε να γινεις οπως παλια ή όχι;;;

    ουφφ μπερδεμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. e da3i mwre dn ennow akrivws opws palia apla 3ereis twra...ondws trelo berdema genika...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ωραία ανάρτηση....χαοτική...με ποικίλα πράγματα μέσα.....
    Btw έχεις βραβείο από μένα...πέρνα από το blog να το πάρεις....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Όμορφο κειμενάκι=)
    Όνειρα όμορφα*

    ΑπάντησηΔιαγραφή