ΠΑΙΔΑΚΙ...

Λες δεν είμαι ώριμη
κάνω συνέχεια πλάκα
με σοβαρότητα δεν αντιμετωπίζω τη ζωή
λες πως φοράω μια μάσκα
δεν σου δείχνω πως νιώθω
γιατί ρε σε ήξερα και από πάντα?
λες πως γουστάρω τις μαλακίες και αμφισβητώ τη λογική
λες πως παρά τα χρόνια μου είμαι ακόμα παιδί
λες πως μυαλό δεν θα βάλλω ότι και αν συμβεί
λες πως προσπάθησες και έκανες υπομονή
θέλησες στον δήθεν κόσμο σου να με βάλεις
μα δεν τα κατάφερες γιατί εγώ είμαι αυτή
που είμαι,και δυστυχώς για σένα δεν μπορείς να μ'αλλάξεις
και τώρα τι?θες να ωριμάσω?
ποια είμαι να ξεχάσω?
και καλά να σου μοιάσω?
θες να γελάω να πάψω?
ή μήπως και τις ρίμες μου να κάψω?
λες πως κρύβω τα αληθινά συναισθήματα μου
λες πως κρύβομαι πίσω απ'τη δήθεν μαγκιά μου
στο τέλος θα μου πεις πως σ'ανάγκασα να έρθεις κοντά μου
και τώρα για κοιτάξου στον καθρέφτη
ποιος κάνει τον μάγκα και νομίζει ότι υπερέχει?
έλα σε προκαλώ απαντησέ μου
ή μάλλον όχι προσπάθησε και ένα ακόμα ψεγάδι βρες μου
έλα έλα μην ντρέπεσαι να μου τα χώσεις
είμαι πιο μικρή από σενα θα καταφέρεις να με ταπώσεις
τι?φοβάσαι μήπως με πληγώσεις?
χα!ας γελάσω
ουπς!η πράξη μου αυτή θα έχει επιπτώσεις
και τώρα θα σε κάνω να παγώσεις
για πες μου έτυχε ποτέ σου πόνο να νιώσεις?
να θες να φύγεις μακριά για να γλιτώσεις?
να μην έχεις ένα στήριγμα κοντά σου?
να βιώσεις την απόρριψη από την οικογενειά σου?
να παραλύουν ο φόβος και η πίκρα το μυαλό και την καρδιά σου?
το ξέρω καλά δεν έχεις περάσει ότι εγώ
και γιαυτό δεν σε κατηγορώ
έχω παραπάνω εμπειρίες από όσες ένας μέσος έφηβος στα δεκαοχτώ
ύστερα από τόσα φριχτά περιστατικά
ευχήθηκα να μπορούσα να ζήσω όσο γίνεται πιο απλά
γιαυτό κοιτάζω με το γέλιο όλα να τα ξεπερνώ
και να γελάω όσο πιο συχνά μπορώ
γιατί ίσως κάποια μέρα ξυπνήσω
και να χαμογελάσω να μην είναι δυνατό
θυμάσαι τότε που με κοίταξες με μάτια απορημένα
όταν με ρώτησες και σου είπα για μένα
νόμιζες λανθασμένα
πως είμαι όπως τα άλλα κακομαθήμενα
που νοιάζονται μόνο να περνάνε καλά
και έχουν ένα σωρό απωθημένα
με ήξερες από παλιά
όμως δεν είχες προσέξει τίποτα
και μου λες πως γίνεται να γελάς
και να κρύβεις τόσο καλά μέσα σου ότι πονάς
και επιτέλους τι ασχολείσαι όλο με τα anime?
έφτασες τα δεκαοχτώ,δεν θα μεγαλώσεις ποτέ?
να κάτι ακόμα που πρέπει να μάθεις
ίσως έτσι πάψεις να με κρίνεις και ίσως με καταλάβεις
που λες δεν πρόλαβα να ζήσω χρόνια παιδικά
στα δέκα μου ωρίμασα έτσι στα ξαφνικά
τότε άρχισαν να συμβαινουν τραγικά σκηνικά
μα δεν γουστάρω να μιλάω πια γι'αυτά
και όσο για τα anime
μόνο με αυτά μπορώ και αντέχω ρε
ξεφεύγω απ'τον κυνισμό της πραγματικότητας και την απραξία
και κάνω τολμηρά ταξίδια με τη φαντασία
και η αγαπημένη μου ηρωίδα
έχει πάντα το γέλιο της για ασπίδα
σε κάθε αναποδιά και στραβή
δίνει τη δικιά της μάχη πάντα χαμογελαστή
και τωρα κάτσε εσύ εκεί
μέσα στη δήθεν σοβαροφάνειά σου βουβή
σιχάθηκα τους μεγάλους και την υπέροχή τους λογική
μου στέρησαν τη χαρά του να είμαι παιδί
μέσα στα βάσανα τους με χώσαν από μικρή
μου το επέβαλλαν να είμαι σοβαρή
γι'αυτό αποφάσισα να μην παίρνω πια στα σοβαρά τη ζωή
να σπάω πλάκα μαζί της,όπως το ίδιο κάνει μαζί μου και αυτή
να κρύβω το πως νιώθω,άλλωστε δεν έχει για τους τρίτους σημασία
να γελάω συνέχεια σε κάθε ευκαιρία
και με το γέλιο να αντιμετωπίζω κάθε δυσκολία
άλλωστε αυτό κάνω τόσο καιρό στην ουσία
μακάρι να μου έπαιρναν από την πλάτη δέκα χρόνια
και σαν παιδάκι να ζούσα λίγο ακόμα...

ΥΓ:και κάτι τελευταίο
θέλω σε όλους να απευθυνθώ
γελάστε όσο μπορείτε
όσο είναι ακόμα εφικτό
μείνετε παιδιά
όσο και αν είναι δύσκολο
προσπαθήστε στον κυνισμό τους να αντισταθείτε
στο γκρίζο της ζωής μην βυθιστείτε
δώστε χρώμα στον κόσμο αυτό
με όποιον τρόπο μπορείτε
μαζί σας και γω...