18...

Πέρασαν λοιπόν χρόνια δεκαοχτώ
από τότε που πρωτοαντίκρυσα τον κόσμο αυτό
σήμερα λοιπόν ενηλικιώθηκα
κάτι που ισοδυναμεί με υπευθυνότητα
μα νιώθω πως είναι απλά μια τυπικότητα
βλέπεις νιώθω πως από χρόνια έχω ενηλικιωθεί
δύσκολες φάσεις και να μιλάω γ'αυτές έχω πια βαρεθεί
όμως την περίμενα πάντα αυτή τη στιγμή
που θα πάψει να ισχύει το γαμημένο χαρτί
και θα είμαι ελεύθερη να ξεκινήσω τη δική μου ζωή
όπως εγώ τη θέλω και όχι όπως μου την επιβάλλουν αυτοί
αλλά μάλλον με γελάσανε γιατί από τώρα ξεκινούν οι συμβιβασμοί
μα ότι και να γίνει θα κάνω υπομονή
μέχρι το όνειρο μου να πραγματοποιηθεί
ώριμα ανώριμη μέσα στη λογική
ένα μικρό παιδί
που αρνείται να μεγαλώσει και να συμβιβαστεί
που ζει μέσα απο τη φαντασία την πραγματικότητα
και γεμίζει χρώμα της ζωής τη σοβαρότητα
το graffiti και το hip hop οι δικοί μου βοηθοί
και ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ffc
που είναι δίπλα μου σε όποια δυσκολία παρουσιαστεί
επίσης ευχαριστώ όσους στάθηκαν δίπλα μου
και με στήριξαν για να φτάσω ως εδώ
είναι ελάχιστοι και αληθινοί
είναι η οικογένεια μου και τους αγαπώ πολύ
μεχρι τωρα είχα εμπειρίες πολλές
όμορφες και άσχημες
ελάχιστες επιτυχίες και άπειρες στραβές
μα τι να πεις τις χρειάστηκα και αυτές
για να τις περιγράψω θα πάρει ώρες αρκετές
μα το θέμα είναι πως με δίδαξαν να μην επαναλάβω τα λάθη του χτες
όμως έχω ζήσει και φάσεις τρελές
γεμάτες αγάπη και ευτυχία ανεκτίμητες
απ'αυτες που δεν θές να ξεχαστούν
που θα δινες τα πάντα για να επαναληφθούν
μα ανήκουν πια στο παρελθόν και πίσω δεν γυρνούν
μα ο χρόνος προχωράει και οι άνθρωποι ξεχνούν
όσα όμως με σημάδεψαν απ'την ψυχή μου ποτέ δεν θα σβηστούν
τα πιστεύω μου ελπίζω με το χρόνο να μην αλλοιωθούν
μπορεί να χάσω αρκετά άτομα απο τη ζωή μου
τώρα που νέοι δρόμοι μπροστά μου ανοίγουν
μα όσοι αγαπώ πάντα μέσα μου θα μείνουν

ΥΓ:ρεεεε έγινα δεκαοχτώ
μα το μυαλό μου έμεινε σταματημένο στα οχτώ!
(παππού μου θυμάσαι τι λέγαμε τότε στο παράθυρο?
πριν δέκα χρόνια...αχ και να ζούσες τώρα...)