ΔΥΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΚΟΣΜΟΙ

Τέλειωσαν οι στιχοι
πάλιωσαν οι μύθοι
στέρεψε η ψυχή μου απ¨του παρόντος τη λήθη
δεν αντέχω πια
έπρεπε να¨χω φύγει ήδη
αφήστε με να ζήσω στο δικό μου παραμύθι
αφήστε με να κάνω ένα ταξίδι με της φαντασίας μου τα φτερά
εκεί που ήταν αλλιώς των ανθρώπων τα μυαλά
εκεί που κυριαρχούσε η αγάπη και η ανθρωπιά
εκεί που υπήρχε μια ελπίδα για ζωή
και μπορούσε η γνώμη κάποιου ελεύθερα να ακουστεί
όμως όποιος μίλαγε είχε κάτι ουσιαστικό να πεί
όχι όπως τώρα που μπορεί πανεύκολα να ξεφτιλιστεί του καθενός η ζωή
και δεκάδες νούμερα παρελαύνουν στο κουτί
εκεί που τα βράδια δεν είχες για συντροφιά τη μοναξιά
και δεν δούλευαν στα φανάρια μικρά παιδιά
στο μέρος εκέινο που δεν κυβερνούσε το χρήμα
και στα χείλη των ανθρώπων δεν ζωγραφιζόταν η πίκρα
εκεί που δεν υπήρχαν λέξεις όπως φτώχεια και πείνα
και υπήρχαν δάση στη γη και όχι καμένα τοπία
εκεί που οι πολιτικοί ήταν ηγέτες πραγματικοί
και δεν ενδιαφέρονταν μόνο η εξουσία τους πως θα επιβληθεί
και ποιος περισσότερο τους αδύναμους θα εκμεταλλευτεί
εκεί που οι αναρχικοί
είχαν μια ιδεολογία στην οποία έμεναν πιστοί
και προσπαθούσαν να πετύχουν μια ριζική αλλαγή
όχι όπως τώρα που αδρανούν και λουφάζουν σε μια γωνία
μέχρι την επόμενη πορεία
που η μόνη τους ασχολία
θα είναι να πλακωθούν με τους φασίστες χωρίς αιτία
θα ήθελα να πάω σε ένα σχολείο παλαιότερων καιρών
από εκεί που δεν έβγαιναν γενιές μορφωμένων ρομπότ
εκεί που διδασκόταν η χρήσιμη γνώση
η ωφέλιμη για τη δύσκολη ζωή
εκεί που σε όπλιζαν με σιγουριά και δύναμη
και δεν ήταν το μόνο τους μέλημα η ύλη να διδαχτεί
αλλά ούτε και του πτυχίου η απόκτηση
που ισοδυναμεί με του μαθητή την εξόντωση
μέχρι ο στόχος αυτός να επιτευχθεί
εκεί που έξι γαμημένα μαθήματα δεν σου καθόριζαν τη ζωή
και φροντηστήρια δεν υπήρχαν γιατί δεν επικρατούσε η σημερινή νοοτροπία η χρησιμοθηρική
εκεί που δάσκαλος σήμαινε λειτούργημα ιερό
και όποιος διάλεγε το επάγγελμα αυτό
είχε όραμα και σκοπό
να δώσει απλόχερα την ψυχή του και τη γνώση
έτσι ώστε ανθρώπους και όχι ζώα να μορφώσει
και δεν ενδιαφερόταν απλά για έναν μισθό
έκει όπου τα βιβλία τα σέβονταν και ήταν της γνώσης τα εργαλεία
όχι όπως σήμερα που έχουν καταντήσει κακογραμμένα εγχειρίδια βουτηγμένα στη βλακεία
και λένε περνάνε κρίση
μα δεν έχουν ψάξει να βρουν την αιτία
ή έστω μια ουσιαστική λύση
για μένα θα ήταν ιδανική επόχη
εκείνη στην οποία οι νέοι θα είχαν άποψη πραγματική
όχι ότι τους πασάρουν στην τηλεόραση
πλύση εγκεφάλου για δήθεν διασκέδαση
και τα πρότυπά τους θα ήταν άνθρωποι με υγιή μυαλά
όχι παραδείγματα προς αποφυγή που είναι τα σημερινά
εκεί που όλοι δεν θα ήταν κολλημένοι πίσω από μια οθόνη
και δεν θα ακουγόταν σε καταλήψεις και πορείες η ίδια χιλιοειπωμένη γνώμη
θά¨θελα να ζω στο μέρος εκείνο που η διαφορετικότητα θεωρούταν ευλογία
ήταν αυτό που είχε στις σχέσεις των ανθρώπων σημασία
όχι όπως στις μέρες μας που είναι ελάττωμα και αμαρτία
και ισοδυναμεί με την αποξένωση και την δυστυχία
όταν μεταξύ των ανθρώπων υπήρχε αξιοπρέπεια και εμπιστοσύνη
και σε κάθε αδικία δινόταν δικαιοσύνη
δεν ήταν βλέπεις θεσμός το λάδωμα στα δικαστήρια
και δεν σε έλεγαν εθνικιστή αν δεν έλεγες τα Σκόπια Μακεδονία
μα τι να πεις αφου μέσα στην ίδια την εκκλησία
έχει γίνει πίστη το χρήμα και προωθείται η κάθε ανωμαλία
να μην μιλήσω καν για την αστυνομία
σε κάθε εποχή ήτανε μια πληγή
και δεν είχε ουσιαστικό λόγο ύπαρξης και αξία
παρά μόνο για να υπηρετεί συμφέροντα και φυσικά την εξουσία
χωρίς να προσφέρει ασφάλεια στους πολίτες και σωστή προστασία
δεν θα αναφερθώ στις φυλακές και στων αλλοδαπών τα βασανιστήρια
γιατί άλλο να μιλήσω πια?
γιατί οι νέοι καταλήγουν στα ναρκωτικά?
εύκολη ερώτηση
αφού αξίες και συναισθήματα καλύπτονται με υλικά αγαθά
αφού έχει φωλιάσει το μίσος και η καχυποψία μέσα στην καρδιά
αφού έχει ξεχαστεί η πραγματική φιλία και τα ιδανικά
αφού όνειρα και πρότυπα γκρεμίζονται μέσα σε λίγα λεπτά
με τι μάτια να αντικρύσει ένα παιδί μια τελειωμένη κοινωνία
του λένε πάρε πτυχία για να βρεις δουλειά
και ύστερα από τόσο κόπο καταλήγει στην ανεργία
πώς μετά να μην νιώθει απογοήτευση και να μην έχει ανάγκη από κάποια ουσία?
πώς να μην επιζητά με ψεύτικους τρόπους να νιώσει λίγη ευτυχία?
όταν προσπαθεί να επιβιώσει σε μια σκληρή πραγματικότητα
όταν βιώνει την απόρριψη από την ίδια του την οικογένεια
όταν από τόσο νωρίς έχει χάσει την παιδική του αθωώτητα
όταν κάθε μέρα μαθαίνει άθελα του χρησιμοποιεί την βία και την ομώτητα
πώς μετά να μην εξελιχθεί σε μια κατεστραμμένη προσωπικότητα?
μα θα μου πεις γιατί τα βλέπεις όλα τόσο τραγικά
αφού δεν υπάρχουν μόνο αρνητικα
σε κάθε χώρα και εποχή
μου ακούγεται σαν καλογραμμένη έκθεση
ακόμα και στην δικιά μας κοινωνία υπάρχουν θετικά
ναι σίγουρα
έχουμε εναν αρχαίο πολιτισμό και μια μεγάλη ιστορία
η οπόια διδάσκεται λάθος στα σχολεία
ενώ τα αρχαία μας σαπιζουν στα ξένα μουσεία
να μην μιλήσω καν για τον σημερινό πολιτισμό μας
και του Νεοέλληνα την παιδεία
γιατί και μόνο που το σκέφτομαι με πιάνει αηδία
και μην ξεχάσω φυσικά έχουμε δημοκρατία ελευθερία
και πάνω από όλα τεχνολογία
έχει προχωρήσει πολύ η ιατρική και η βιολογία
γιαυτό κοντεύουμε να εξαφανίσουμε τον πλανήτη με τις μεταλλάξεις και τα απόβλητα
ενώ βασιλεύουν τα στερεότυπα και η κοινωνική ανισότητα
αφού και η δημοκρατία μας βασίζεται πλέον στην κληρονομικότητα
και η ελευθερία είναι σχετική γιατί μέσω αυτής προωθούνται όλα τα καταναλωτικά πρότυπα
ο καθένας πλέον έχει τη δική του εξειδικευμένη ειδικότητα
στο τέλος θα καταλήξουμε απρόσωποι σαν αριθμοί χωρις προσωπικότητα
μέχρι να εξαφανιστεί ολοκληρωτικά η γη και η ανθρωπότητα
όμως βαρέθηκα πια τα σενάρια και της ζωής την αθλιότητα
έχω βρει πλέον την δικιά μου πορεία και ταυτότητα
ο κόσμος μου είναι μέσα στα παραμύθια τις ρίμες και τα όνειρα
δεν έχω ανάγκη του κόσμου σας την βαναυσότητα
γιαυτό λοιπόν πάω να ζήσω στο δικό μου παραμύθι
και μην με ψάχνετε άλλο πια,έχω φύγει ήδη...